
اسفناج مصنوعی
پژوهشگران توانسته اند نمونه مصنوعی کلروپلاست را بسازند، همان ساختار های فتوسنتزی درون سلول های گیاهی که منبع اکسیژن و غذای تمام موجودات زنده ی روی زمین است. این کلروپلاست مصنوعی از مسیرهای شیمیایی طراحی شده در آزمایشگاه و نور خورشید استفاده می کند تا کربن دی اکسید را به قند تبدیل کند.
فتوسنتز مصنوعی کرین دی اکسید در مقیاس وسیع، می توان از آن برای ساخت ریز کارخانه هایی خورشیدی بهره گرفت که می توانند داروهای مختلفی را سنتز کنند. جالب اینجاست که روش های شیمیایی طراحی شده در آزمایشگاه، بسیار بهینه تر از شش روش دیگری است که کلروپلاست طبیعی برای فتوسنتز استفاده می کنند.
روش جدید CETCH نام گرفته و از شبکه ی پیچیده ی آنزیم هایی استفاده می کند که کارایی اش در مصرف انرژی، 20 درصد بهتر از دیگر روش هاست. پژوهشگران مرکز مکس پلانک پس از طراحی این مکانیسم شیمیایی، غشای جاذب نور را از کلروپلاست سلول های گیاه اسفناج جدا کردند و آن را درون ابزار آزمایش خود قرار دادند.
طولی نکشید که غشاهای اسفناج با چرخه آنزیمی CETCH سازگار شده و فتوسنتز جدید، شکل گرفت؛ غشاهای کلروپلاست اسفناج، انرژی خورشیدی را جذب می کردند و چرخه CETCH ، از این انرژی برای شکستن دی اکسید کربن بهره می گرفت. این آنزیم ها، گاز کربنیک را به مولکول گلیکولات تبدیل می کنند که بر پایه آن می توان محصولات آلی متنوع را ساخت.
شهر بابل در دوران پهلوی: تحولات، خدمات و رویدادهای کلیدی
شهر بابل، واقع در قلب استان مازندران و از کهنترین شهرهای شمال ایران، در دوران پهلوی اول و دوم (۱۳
ادامه مطلب ❯