menu menu menu گروه کالا و خدمات
عنوان مقاله : مروری بر جنبه های پزشکی و درمانی کنترل ذهن
مروری بر جنبه های پزشکی و درمانی کنترل ذهن
مروری بر جنبه های پزشکی و درمانی کنترل ذهن
سلاح هایی برای ذهن خوانی
میترا اسدنیا

«آژانس پروژه های پژوهشی پیشرفته وزارت دفاع آمریکا» دارپا (DARPA) در جدیدترین اقدام های خود که از دو سال پیش آغاز شده، قصد دارد به سلاح های کنترل ذهن دست یابد. خود با بهره گیری از دستاوردهای پیشین خود در زمینه ایمپلنت های مغزی و افزایش بودجه پژوهشی دانشمندان در رشته های مختلف علمی تلاش دارد به راه هایی دست یابد که دسترسی سریع به محتویات ذهن سربازان میسر شود. DARPA که مسئول توسعه فناوری های نوظهور برای استفاده در ارتش آمریکاست، قصد دارد با کمک این پژوهش ها امکان «ذهن خوانی» با کمک ابزارها و امکانات موجود در علوم گوناگون را به دست آورد. در این پروژه دانشمندان از علوم گوناگون همانند مهندسی ژنتیک مغز انسان، نانوتکنولوژی و نیز فناوری های پرتو مادون قرمز همکاری دارند. هدف بلند مدت و اصلی، دستیابی به سلاح های کنترل ذهن است. همچنین تکمیل امکانات و ابزارهای نوینی چون انبوه پهبادهای کوچک که همانند انبوهی از حشرات ریز به آسمان ارسال می شوند، به نحوی که دارای هوش یا توانایی کافی برای دریافت اطلاعات و تصویرها از مغز یک فرد به مغز فردی دیگر باشند. دارپا اعلام کرده است که شش تیم تحقیقاتی با برنامه های تحقیقاتی موسوم به N3 (Next-Generation Nonsurgical Neurotechnology) به زودی حمایت های مالی لازم را در این زمینه دریافت خواهند کرد. دارپا در سال 2017 نیز اعلام کرد که بودجه ای بالغ بر 65 میلیون دلار را برای تولید نوعی تراشه اختصاص داده که در مغز انسان کار گذاشته خواهد شد. هدف از اجرای این پروژه عظیم چند رشته ای، تولید سیستمی قابل کاشت است که امکان برقراری ارتباط دقیق بین مغز و دنیای دیجیتالی را فراهم کند. در صورت موفقیت، این سیستم می تواند به سربازان حس های پنجگانه فوق العاده بدهد و حتی به درمان افراد مبتلا به نابینایی، معلولیت و اختلال های گفتاری کمک کند.
N3: برقراری ارتباط دوسویه، سریع و یکچارچه میان انسان و ماشین
پروژه N3، یک پروژه گسترده تحقیقاتی است که هدفش با توسعه دستاوردهای فنی موجود، تولید یک رابط مغز و رایانه (BIC)
 است که امکان برقراری ارتباط دوسویه، سریع و یکپارچه میان انسان و ماشین فراهم کند. به گونه ای که استفاده از آن به هیچ گونه جراحی نیاز نداشته باشد. در واقع، دارپا قصد دارد نمونه های موجود خارجی رابط های یاد شده را که عمدتا کاربرد درمانی و پزشکی دارد، برای کاربردهای نظامی بهینه سازی کند. نمونه امروزی این دست از فناوری ها در بیشتر موارد برای بهبود زندگی افراد دارای معلولیت به کار گرفته می شوند اما دارپا قصد دارد با توسعه این فناوری ها، نمونه ای سبک تر و رابط هایی مقاوم تر بدون نیاز به انجام عمل جراحی روی مغز داوطلبان ایجاد کند که در محیط ها یا موقعیت های نظامی نیز قابل استفاده باشد. سازمان دارپا در طول 18 سال گذشته، نوعی از فناوری های عصبی را توسعه داد که برای استفاده از آن ها مصرف کننده باید تحت عمل جراحی قرار می گرفت. این کار به منظور نصب الکترودها و ایمپلنت ها به صورت مستقیم روی شبکه عصبی مرکزی یا پیرامونی بدن انجام می شود. برای نمونه این سازمان تاکنون توانسته است، عضوهای مصنوعی از بدن انسان بسازد که با شبکه عصبی کنترل شوند، ابزارهایی همانند ایمپلنتی که حس لامسه را به بیمار باز می گرداند یا الکترودهایی که به تقویت حافظه کمک می کند و بسیاری موارد دیگر را نیز توسعه داده است.
نمونه بسیار برجسته این ابزارها، «ایمپلنت مغز گوگل» است که بعضی معتقدند می تواند به معنای پایان دادن به مدرسه باشد. به طوری که هر کسی می تواند هر مطلبی را به سرعت یاد بگیرد.
سرعت توسعه این ابزارها به حدی است که «نیکول کیرینس» بنیانگذار و مدیر عامل شرکت هوش مصنوعی Fountech گفته است طی 20 سال آینده، مغز انسان با ایمپلنت های ویژه تقویت خواهد شد، بنابراین دیگر نیازی به حفظ کردن چیزی نیست.
دارپا در اجرای این پروژه با شش مرکز مهم تحقیقاتی وارد همکاری شده است. این شش موسس شامل Battelle Memorial Institute دانشگاه کارنگی ملون، آزمایشگاه فیزیک کاربردی دانشگاه جانزهاپکینگز، مرکز تحقیقات پالو آلتو (PARC)، دانشگاه «رایس» و «تلیداین ساینتیفیک» (Teledyne Scientific) هستند.
«جیکوب رابینسون» استادیار مهندسی زیست فناوری در دانشگاه «رایس» که یکی از این تیم های پژوهشی را رهبری می کند، می گوید: «کسی را تصور کنید که کارش هدایت یک پهباد است یا کسی که باید حجم وسیعی از داده ها را آنالیز کند. برای این افراد زمان بسیار اهمیت دارد. این در حالی است که برقراری ارتباط با دستگاه ها فرد را مجبور می کند سیگنالی از مغز برای انگشتان یا دهانش ارسال کند تا مثلا فرمانی کلامی ارسال شود. همین کار سبب محدودیت در سرعت ارتباطات می شود حال چه سیستم ارتباط سایبری باشد، چه سیستم ارتباط فیزیکی. بنابراین هدف اصلی افزایش سرعت در ارتباطات دوسویه در شرایطی است که با ماشین های هوشمند و موج داده هایی مواجهیم که ممکن است از توان و تحمل انسان خارج باشد. همچنین کاربردهای مهمی نیز در زمینه های نظامی و غیر نظامی دارد.»
دارپا انتظار دارد از طریق این پروژه تحقیقاتی ابزاری را توسعه دهد که در زمینه های دفاعی همانند دفاع فعال سایبری، تعامل انسان با وسایل نقلیه بدون سرنشین و انواع سامانه ها و فعالیت های جاری در وزارت دفاع این کشور کاربرد داشته باشد.




پیشرفت در کنترل ذهن
در سال های اخیر ما شاهد افزایش امکانات و فناوری های نو در زمینه هایی چون خواندن و حتی نوشتن اطلاعات مغز بوده ایم. این روش ها بخصوص به پزشکان اجازه داده است تا شرایط مغز بعضی بیماران همانند مبتلایان به صرع را صفحه نمایش کنند اما این پیشرفت ها عموما در زمینه های پزشکی و متکی بر قرار دادن ایمپلنت هایی روی مغز افراد بوده که انجام عمل جراحی را اجتناب ناپذیز می کند.
از دیگر سو انجام عمل جراحی مغز بسیار خطرناک است. همچنین برای جاسازی دقیق چنین رابط هایی در بدن افراد چه سالم و چه بیماران، مستلزم به کارگیری روش های نظارت خارجی بر مغز است و اعمال روش هایی چون الکترو انسفالوگرافی نادرست است که در آن الکترودهایی به طور مستقیم به پوست سر متصل می شوند.
بنابراین دارپا در این برنامه تحقیقاتی در تلاش است راه هایی برای بهبود رابط های مغز و رایانه به گونه ای غیر تهاجمی یا با حداقل تهاجم (brain-computer interfaces BCIs) پیدا کند.
به گفته رابینسون آژانس دارپا علاقه مند به توسعه سیستم هایی است که طی چهار سال آتی، بتوانند قادر به خواندن و پیاده کردن اطلاعات در 16 نقطه مجزا و در بخشی از مغز به اندازه یک نخود باشد و تاخیری بیشتر از 50 میلی ثانیه نداشته باشد.
رابینسون می گوید: «هنگامی که شما می کوشید تا فعالیت های مغز را از طریق جمجمه دریافت کنید، بسیار دشوار است دانستن این که سیگنال ها از کجا و چه وقت می آیند و اساسا این سیگنال ها در کجا تولید شده اند. بنابراین چالش اصلی این است که آیا ما می توانیم محدودیت های مطلق را که هم در فضا و هم از نظر زمانی داریم، پشت سر بگذاریم یا خیر!»
تنظیم و بهینه سازی ژنتیکی مغز انسان
محققان در پروژه چند رشته ای دارپا به دنبال توسعه روش هایی هستند که از حسگرهای نوری، صوتی و الکترومغناطیس برای ثبت فعالیت های عصبی استفاده شده و قادر است سیگنال ها را با سرعت و کیفیتی بسیار بالا به شمت مغز بازگرداند.
برای انجام این کار تیم تحقیقاتی با نظارت رابینسون قرار است جهت انتقال مواد ژنتیکی به مغز، از روش ویرایش ویروس ها موسوم به viral vectors استفاده کند. Viral vectors از جمله روش های انتقال DNA به سلول های هدف و مبتنی بر استفاده از ویروس های نو ترکیب است که نانو ذرات زیستی یا «وکتورهای ویروسی» نامیده می شوند.
تیم پژوهشی در این بخش، با به کار گیری این روش، DNA را به نرون های خاصی که قرار است دو نوع پروتئین ویژه را تولید کنند، تزریق یا منتقل می کنند.
پروتئین نوع اول نور را که هنگام تحریک نورون ایجاد می شود، جذب می کند که سبب شناسایی فعالیت عصبی می شود. سپس یک هدست خارجی، پرتو نور مادون قرمز را از طریق جمجمه به مغز ارسال می کند. سپس آشکار سازهای متصل به هدست، سیگنال های کوچکی را که از بافت مغز منعکس شده تا تصویری را در مغز ایجاد کند، اندازه گیری می کنند.
وجود همین پروتئین ها سبب می شود نواحی مورد نظر هنگامی که نورون ها تحریک کی شوند، بر اثر جذب نور، به صورت تیره تر ظاهر شوند و این می تواند در خواندن فعالیت مغز که فرد را قادر به فعالیت های مختلف مانند دیدن، شنیدن و انجام دادن می کند، مورد استفاده قرار گیرد.
پروتئین دوم به نانو ذرات مغناطیسی متصل می شود به طوری که با ایجاد یک میدان مغناطیسی تحریک به ارسال پیام های عصبی شوند. این روش می تواند در تحریک نورون ها برای ایجاد یک تصویر یا صدا در ذهن بیماران مورد استفاده قرار گیرد. به منظور اثبات این مفاهیم تیم تحقیقاتی قصد دارد تا تصویرهایی را از «قشر بصری» مغز یک فرد به قشر بصری فرد دیگر منتقل کند. رابینسون می گوید که توانایی رمزگشایی یا رمزگذاری تجارب حسی، چیزی است که آن را به میزان نسبتا خوبی درک کرده ایم. فکر می کنم با استفاده از علوم مدرن، اگر فناوری مورد نیاز را در اختیار داشته باشیم، قادر به انجام این کار هستیم.


تماس و گفت و گو با پهپاد ها
گروه تحقیقاتی دیگر از شش موسسه پژوهشی که در این بررسی ها با دارپا همکاری دارند، موسسه غیر انتفاعی Battelle Memorial است. این گروه نیز در حال اجرای یک پروژه بلند پروازانه دیگر در همین راستا، قصد دارد تا امکان آن را فراهم کند که انسان بتواند کنترل چندین هواپیمای بدون سرنشین را فقط با استفاده از فکر خود کنترل کند، به نحوی که بازخوردهایی همانند شتاب، سرعت یا موقعیت و اموری مانند آن به طور مستقیم به مغز بازگردد.
«گائوراو شارما» محقق ارشد که سرپرستی یک تیم پژوهشی را بر عهده دارد، می گوید: «اهرمک ها یا (joystick  از ابزارهای جانبی در رایانه ها برای تبدیل حرکات فیزیکی دست انسان به سیگنال های الکتریکی جهت ارسال به رایانه است. این ابزار که با پورت USB به رایانه متصل می شوند، حرکات دست کاربر را به اطلاعات دیجیتال تبدیل می کند) و نشانگرها در دستگاه های رایانه ای کمابیش دستگاه های یک سویه هستند اما ما اکنون در حال کار روی این ایده هستیم که یک شخص بتواند چندین پهپاد را باهم کنترل کند و این روشی دوسویه است. بنابراین اگر یک پهپاد به سمت چپ حرکت کند، یک سیگنال حسی در مغز شما، شما را از این تغییر مسیر در حرکت پهپاد آگاه می کند.»
برنامه پژوهشی این تیم تحقیقاتی به طور خاص بر اساس نانو ذرات طراحی شده با هسته های مغناطیسی و پوسته های خارجی از مواد «پیزوالکتریک» piezoelectric استوار است. منظور از «اثر پیزوالکتریک» توانایی بعضی مواد، برای تبدیل انرژی مکانیکی به انرژی الکتریکی و تبدیل انرژی الکتریکی به انرژی مکانیکی است. موادی که این پدیده را از خود بروز می دهند، مواد پیزوالکتریک نامیده می شوند. در این برنامه تحقیقاتی هم پوسته ها می توانند انرژی مکانیکی را به انرژی الکتریکی و برعکس تبدیل کنند. سپس این ذرات از طریق بینی به بدن فرد تزریق می شود که پس از ورود به بدن انسان، میدان های مغناطیسی آن ها را به نورون های مربوطه هدایت می کند.
از آن جا  که نورون یک سلول قابل تحریک است اطلاعات را با ارسال سیگنال الکتریکی و شیمیایی پردازش و منتقل می کند، همه سلول های عصبی یا نورون ها چه حسی باشند، چه حرکتی و چه بزرگ یا کوچک، فعالیتشان هم الکتریکی است و هم شیمیایی و این سیگنال شیمیایی از طریق سیناپس ها منتقل شده و تعیین می کند که هدست (ویژه این کار طراحی شده)، چه هنگام میدان مغناطیسی را به نورون های هدف هدایت کند. پس از آن، هسته مغناطیسی حرکت کرده و فشاری روی پوسته بیرونی وارد می کند که سبب ایجاد امپالس یا تکانه های الکتریکی و تحریک نورون می شود. البته این فرایند به طور معکوس نیز رخ می دهد. به این شکل که تکانه های الکتریکی ارسال شده از نورون ها، به میدان های مغناطیسی بسیار کوچکی تبدیل شده و از سوی ردیاب های موجود در هدست، دریافت می شود.
شارما می گوید که ترجمه و توضیح این فرایند در کنترل پهپادها یا هواپیماهای بدون سرنشین آسان نیست اما ظاهرا او متوجه بزرگی چالشی است که دارپا با آن مواجه است. او می گوید: «مغز انسان مرزن هایی در علوم پزشکی است. ما اطلاعات بسیار اندکی درباره مغز داریم و همین امر سبب شده تحقیقاتی که در این زمینه صورت می گیرد، بسیار هیجان انگیز و جالب تر از بسیاری از مسائل باشد.»

آخرین مقالات

ico جدیدترین مقالات بیشتر


با این جملات انگیزشی حال خودتان را خوب کنید و به سمت موفقیت حرکت کنید

یکی از بهترین راه ها برای ایجاد عادت درست فکر کردن، تنها بودن به مدت نیم تا یک ساعت است.پس با خودتان

ادامه مطلب

ارتباط ویروس کووید19 با اضافه وزن بدنمان

از زمان ابتلا به همه گیری، مطالعات بسیاری نشان داد بسیاری از بیماران مبتلا به کووید 19 دارای اضافه و

ادامه مطلب

مثبت اندیشی آغاز جهشی در زندگی شما

ارزش های شما، سیستم GPS شما در زندگی ست. تعیین و تنظیم درست شان یکی از مهم ترین قدم ها در تغییر مسیر

ادامه مطلب

با داستان سرایی هر چیزی را به هر کسی بفروشید

کسب و کارتان هر چه باشد به نوعی به حیطه فروش مرتبط می شود. چه بخواهید مشتریانی به دست آورید که محصول

ادامه مطلب


امروز : 1258
دیروز : 1774
هفته گذشته : 10884
ماه : 114467
کل بازدید : 7655858
کاربران آنلاین : 7



کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت محفوظ و هرگونه کپی برداری از آن پیگرد قانونی دارد.
این سایت صرفاً برای اطلاع‌رسانی کاربران است. لذا هرگونه استفاده‌ی تجاری و تبلیغاتی از محتویات آن ممنوع است و پیگیرد قانونی دارد.