روستای ییلاقی شیخ موسی:
روستای ییلاقی شیخ موسی معروفترین روستای ییلاقی در بخش بندپی شرقی، شهر بابل یکی از بکرترین مناطق طبیعی ایران است و با قرارگیری در ارتفاع ۲۵۰۰ متر از سطح دریا، در ۶۵ کیلومتری بابل قرار دارد.
این روستا از سالهای دور بهعنوان یک منطقه گردشگری و خوش آبوهوا، توسط گردشگران مورد بازدید قرار میگیرد. چشماندازهای جنگلی، ییلاقی و کوهستانی، خانههای چوبی، حصارهای سنگی و تپههای سرسبز و دوستداشتنی این روستا در کنار یکدیگر آن را به یکی از جذابترین مقاصد طبیعتگردی و جاذبه های گردشگری شهر بابل تبدیل کردهاند.
بهترین زمان برای بازدید از این منطقه در فصلهای بهار و تابستان است که هوا بسیار خنک و دلچسب است. چهره آبشار در فصل بهار بینظیر است و میتوانید ساعات بسیار خوشی را در این منطقه بگذرانید.
برای رفتن به روستای ییلاقی شیخ موسی باید از بابل به بخش گلوگاه بندپی(با شهرستان گلوگاه اشتباه نگیرید) بروید. بعد از عبور از گلوگاه، 4۰ کیلومتر در جادهای آسفالته که از دل جنگل سرسبز و رودخانهها میگذرد، پیش بروید. سپس در یک مسیر نسبتا کوتاه که جادهی خاکی است، رانندگی کنید تا در نهایت به ییلاق شیخ موسی برسید.
هفت آبشار تیرکن:
هفت آبشار تیرکن بابل بهشتی با آواز زیبای پرندگان و جنگلهای افرا یکی از دیدنی های استان مازندران که در شهر بابل و روستای تیرکن(دهستان درازکلا) قرار دارد. برای آن که به اصلیترین و دیدنیترین آبشار از این مجموعه هفتتایی برسید، باید یک پیادهروی دلچسب را در جنگل پشت سر بگذارید.
اما تمام آبشار ها کنار همدیگر نیستند و برای دیدن هر کدام از این هفت آبشار باید زحمت پیادهروی و البته کوهنوردی را قبول کنید و در نهایت به آبشار اصلی که از همه بزرگتر و زیباتر است میرسید که ارتفاعی در حدود 9 متر دارد و در پایین دست آن حوضچهای دیده میشود. همه چیز در اینجا آماده است تا لحظاتی را به دور از دغدغهها سپری کنید.
فراموش نکنید از آنجا که برای رسیدن به این آبشارها، چیزی در حدود 2 ساعت پیاده روی در شیب را باید تجربه کنید، بردن کفش مناسب برای پیادهروی الزامی است. جنگل های اطراف هفت آبشار تیرکن «کالبکوشت» نام دارند که جزو زیباترین و البته سرسبزترین مراتع شمال ایران هستند. بهترین زمان برای دیدن هفت آبشار فصل بهار و پاییز است.
آدرس: استان مازندران، شهرستان بابل، بخش بابلکنار، روستای تیرکن، هفت آبشار تیرکن.
چشمه آب گرم ازرود:
چشمه آب گرم ازرود که با نام آب معدنی آرزو نیز شناخته میشود یکی از جاذبه های استان مازندران که در میان درهای جنگلی و در مجاورت یک رودخانه قرار گرفته است در روستای آری، در بخش بندپی شرقی و در 33 کیلومتری بابل قرار دارد. آب معدنی فیروزهایرنگ ازرود که با جوشش از دل زمین استخر کوچکی را پدید آورده است، در دل جنگلهای سبز منظرهای بدیع را خلق میکند.
بهدلیل وجود ترکیبات گوگردی، این آب برای درمان بیماریهای پوستی، روماتیسم و درد مفاصل بسیار مفید است. مساحت چشمه آبگرم ازرود به حدود 120 متر مربع میرسد. در گذشته این چشمه در فضایی باز قرار داشته است و مردم محلی به همین شکل از آن استفاده میکردند؛ اما بهتازگی دورتادور آن را با بلوکهای سیمانی محصور کردهاند تا ورود و خروج راحتتر از گذشته باشد. فصل بهار و اوایل فصل پاییز بهترین زمان بازدید از چشمه آب گرم ازرود بابل است.
آدرس دسترسی به چشمه آبگرم ازرود: مازندران، شهر بابل، جاده شهید صالحی بابل، بخش بندپی شرقی، روستای آری.
روستای دیوا عمران بابل:
دیوا عمران روستایی تاریخی است که هنوز بافت قدیمی و کهن خود را حفظ کرده و دوران قدیم را برای هر شخصی تداعی می کند. در این روستا تنوع گیاهی، جانوری، آبوهوای معتدل، خاک مساعد، چشماندازهای زیبا، باغ های میوه، کوچهباغها و مزارع سرسبز، ترکیبی زیبا از محیط طبیعی و بومی را به وجود آورده است.
روستای دیوا سکونت گاه دو طایفه عمران و ملک شاه است که این دو طایفه از طوایف ساکن بندپی می باشند. این روستا از شمال به روستای دولت رودبار، از جنوب به جنگل های انبوه، از غرب به روستای شیاده و از شرق به رودخانه پرآوازه ی کلارود منتهی شده است. در سفر به منطقه بندپی سری نیز به سایر دیدنی های آن نظیر دریاچه کامی کلا و جنگل نارنجلو بزنید. روستای دیوا دارای ۱۲۰ نفر جمعیت است و مجموعا ۷۰۰ را تشكیل می دهد. مساحت این روستا ۵.۵ هكتار و شغل مردم آن غالبا كشاورزی است . تكیه قدیمی روستای دیوا عمران قدمی ۱۲۰ ساله دارد و معماری آن به زمان قاجار برمی گردد.
خانه موزه مکرمه در بابل با شهرت جهانی:
مکرمه قنبری معروف به ننه مکرمه متولد ۱۳۰۷ در دریکنده بابل، نقاش سبک پست مدرنیسم مازندرانی است که به خاطر نقاشیهایش به شهرت جهانی رسید.
نقاشیهای وی موجب شد تا بهعنوان بانوی سال نقاش در سال ۲۰۰۱ توسط دوازدهمین کنفرانس ایرانشناسی در دانشگاه دولتی سوئد، معرفی شود. مکرمه که تحصیلات دانشگاهی و سواد خواندن و نوشتن نداشت و دوره علمی نیز نگذرانده بود، در سن ۶۷ سالگی بهخاطر فروخته شدن گاو محبوبش افسرده شد و برای رهایی از اندوه، به نقاشی پناه برد. او آنچه را که در دل داشت، روی دیوارهای خانه اش می کشید. خانه کوچک 200 متری او در روستا امروزه به موزه ننه مکرمه تبدیل شده است و از آثار ملی ایران و جاهای دیدنی بابل محسوب می شود.
آدرس : شهرستان بابل، جاده روستای دریكنده
موزه گنجینه بابل:
موزه بابل که به عنوان موزه گنجینه شهر بابل شناخته میشود، در استان مازندران از اهمیت بسیار زیادی برخوردار میباشد. ساختمان این موزه در دوران پهلوی ساخته شده است. ساختمان موزه بابل در سال ۱۳۰۷ هجری شمسی به عنوان بلدیه بنا شده و به دلیل دارا بودن ویژگی های خاص معماری در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است.
موزه گنجینه بابل از سه بخش تشکیل شده است که شامل : بخش باستانشناسی، بخش مردمشناسی و بخش یادمان های چوبی می باشد. موزه بابل هم که به عنوان اولین موزه مازندران فعالیت خود را آغاز کرد بعد از پایان کشمکش ۲۰ ساله دعوای حقوقی بین اوقاف بابل و میراث فرهنگی که در نهایت با ورود وزیر میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری با انعقاد قرارداد جدید ساختمان موزه از خطر تخلیه رهایی یافت. به باور کارشناسان دیگر زمان رنسانس گردشگری آن فرا رسیده و در جذب گردشگر برای مازندران تاثیر شایانی دارد.
برای آشنایی بیشتر با تاریخ و فرهنگ شهر بابل، پیشنهاد میکنیم این مطالب مرتبط را نیز بخوانید:
شهر بابل در دوران پهلوی: تحولات، خدمات و رویدادهای کلیدی
شهر بابل، واقع در قلب استان مازندران و از کهنترین شهرهای شمال ایران، در دوران پهلوی اول و دوم (۱۳
ادامه مطلب ❯