چگونه با دیگران صحبت کنیم!؟

آیا تاکنون افراد موفقی را که به ظاهر همه چیز بر وفق مرادشان پیش می رود، تحسین کرده اید؟ شما به وضوح می بینید که در جلسات چقدر با اعتماد به نفس حرف می زنند و در مهمانی ها چقدر راحت برخورد می کنند. بهترین شغل ها، جذاب ترین همسرها، بهترین دوستان، حساب های چاق و چله ی بانکی مال آن هاست و در بهترین منطقه شهر زندگی می کنند.

اما صبرکنید خیلی از این آدم ها از شما باهوش تر یا تحصیل کرده تر نیستند. حتی قیافه ی بهتری هم ندارند! پس موضوع از چه قرار است؟ بعضی ها فکر می کنند این چیزها ارثی است. بعضی ها هم باور دارند که آن ها را با ازدواج به دست آورده اند و یا بخت یارشان بوده است. اما به آن ها باید گفت کمی بیشتر از مغز خود استفاده کنند، زیرا در واقع عامل موفقیتشان، ارتباط ماهرانه ی آن ها با دیگران است.

عامل خوشبختی و موفقیت افراد، ارتباط ماهرانه و مثبت آن ها با دیگران است. این مقاله در مورد مهارت های ارتباطی با دیگران است و چند شگرد کوچک را به شما می آموزد که افراد موفق هر روز در ارتباطات خود از آن استفاده کرده و به اهداف موردنظرشان دست می بابند.

لبخند سیل آسا:

وقتی با کسی برخورد می کنید سریع لبخند نزنید. لحظه ای به صورت طرف نگاه و بعد مکث کنید. در شخصیت او دقیق شوید، سپس لبخندی بزرگ، گرم و با علاقه بزنید. این لبخند مخاطب را مثل موجی گرم در خود فرو می برد.

چشمان شکارچی:

نیروی زیادی در این تکنیک گستاخانه وجود دارد. وقتی کسی صحبت می کند، به کسی نگاه کنید که می خواهید او را تور کنید. مهم نیست گوینده کیست، به زن یا مردی که می خواهید تحت تاثیر قرار دهید نگاه کنید.

سلام دوست قدیمی:

هنگام ملاقات یک فرد، تصور کنید یک دوست قدیمی است یا کسی که احساس زیادی نسبت به او داشته اید. چقدر غم انگیز است که فراز و نشیب های زندگی، شماها را از هم جدا کرده است، ولی خدا رو شکر که این مهمانی ( جلسه، انجمن ) شما را دوباره به این دوست قدیمی رسانده است.

این تجربه ی لذت بخش، یک واکنش فوق العاده ی زنجیره ای در شما به وجود می آورد که تمام بدنتان، از ابروها گرفته تا انگشت پا، آرام می شود.

تکان (وول) نخورید:

هر وقت صحبت های شما واقعا اهمیت دارند، بگذارید دماغتان بخارد یا پایتان مورمور کند، اما به هیچ وجه تکان نخورید، جمع نشوید، پیچ و تاب نخورید، بدنتان را کش ندهید و دست هایتان را از صورتتان دور نگه دارید. حرکات دست در نزدیکی صورت و تکان خوردن می تواند به مخاطب این حس را بدهد که قابل اعتماد نیستید و دروغ می گویید.

صحنه را پیش از این که بسازید، تجسم کنید:

پیش از هر چیز، آن شخص موفقی را که می خواهید باشید تمرین کنید. خودتان را ببنید که شانه هایتان را به عقب داده اید، سرتان رو به بالاست، دست می دهید، لبخند سیل آسای خود را تحویل می دهید و چشمانتان را از طرف بر نمی دارید. صدای خودتان را که به راحتی با دیگران صحبت می کنید، بشنوید. لذت این که در اوج خود قرار دارید و همه به سمت شما جذب می شوند را احساس کنید. خودتان را یک اَبَر انسان مجسم کنید. بعد همه چیز خود به خود اتفاق می افتد.

معمولی و هیجان انگیز:

درباره ی اولین کلمات خود نگران هستید؟ نترسید، چون به هر حال هشتاد درصد از نظر شنوندگانتان ربطی به کلمات شما ندارد. تقریبا هر چیز که در ابتدا بگویید خوب است. حس همدلی، رفتار مثبت و بیان هیجان انگیز باعث می شود جالب به نظر برسید. هر وقت وارد اجتماعی شدید، لباس منحصر به فردی بپوشید یا با خود داشته باشید تا افرادی که در یک اتاق شلوغ از شما خوش شان می آید، بهانه ای پیدا کنند، به شما نزدیک شده و بپرسند ببخشید، نمی توانم از این چشم بردارم؟ این چیه؟

مثبت ها را برجسته کنید:

وقتی برای اولین بار کسی را ملاقات می کنید، ظاهر خود را حفظ و نقاط ضعف خود را پنهان کنید. شما و دوست جدیدتان می توانید راجع به این نقطه ضعف ها بعدا باهم صحبت کنید و به آن ها بخندید و مسخره بازی در بیاورید. مثل ترانه ی قدیمی که می گوید الان زمان آن رسیده مثبت ها را پر رنگ و منفی ها را کم رنگ کنید.

دیگران را دست نیندازید:

هرگز و هرگز به قیمت تحقیر دیگران جوک نگویید، چون در آخر باید بهای بسیار گزاف آن را پرداخت کنید. یک جوک ساده لوحانه به قیمت آبروی دیگران خنده ی بی ارزشی برای شما خواهد بود.

فرهنگ لغت شخصی:

کلمات متداولی را که روزانه از دامنه ی لغات خود استفاده می کنید، چک کنید و بعد همان طور که پاهایتان را داخل یک جفت کفش جدید می گذارید، زبان خود را وارد لغات جدید کنید تا ببینید باهم متناسب هستند. اگر از آن ها خوشتان می آید، شروع کنید و برای همیشه جایگزینشان سازید. بخاطر بسپارید فقط پنجاه کلمه، دامنه ی لغت نفیس و خلاقانه را از دامنه ی لغت متوسط و معمولی متمایز می سازد. به مدت دو ماه، هر روز یک کلمه جایگزین کنید و در زمره ی نخبگان کلامی قرار بگیرید.

آدم های بزرگ آب دهانشان راه نمی افتد:

آدم های خیلی مهم با دیدن افراد مشهور آب دهانشان راه نمی افتد. وقتی با کسی صحبت می کنید از کار او تعریف نکنید، فقط بگویید چقدر از کار او لذت برده اید یا برایتان مفید بوده است.

هرگز از تشکر خشک و خالی استفاده نکنید:

هرگز اجازه ندهید کلمه ی تشکر خالی از دهانتان بیرون بیاید و همیشه و همه جا آن را برای چیزی استفاده کنید.

ژست های سخن گو:

هر بار گوشی تلفن را بر می دارید، خودتان را ستاره ی یک نمایش نامه ی رادیویی تصور کنید. اگر می خواهید نشان دهید واقعا چقدر به کسی که تلفن زده توجه دارید، باید لبخند، اشاره های سر و همه ی ژست هایتان را به صدا تبدیل کنید تا او بشنود. در مرحله ی بعد، باید ژست های خود را با حرف زدن جایگزین کرده و در اجرای نقشتان سی درصد اغراق کنید.

چگونه احساس نزدیکی ایجاد کنید حتی وقتی که کیلومترها دور هستید:

آدم ها وقتی اسم خودشان را می شنوند، سر ذوق می آیند. در صحبت های تلفنی بیشتر از دیدار حضوری، اسمشان را صدا بزنید تا توجهشان را جلب کنید. صدا زدن اسم کسی که پشت خط است، باعث می شود تماس چشمی یا نوازشی که در دیدار حضوری برقرار می شود، باز آفرینی شود.

اگر نام کسی را در حضور او مدام تکرار کنید، شبیه یک آدم چاپلوس به نظر می رسید، ولی در مکالمه ی تلفنی فاصله ی فیزیکی وجود دارد و گاهی ممکن است یک قاره با هم فاصله داشته باشید. پس می توانید هر چقدر دلتان می خواهد، نام او را بیاورید.

چگونه بدانید در مهمانی ها چه حرفی نباید بزنید

سه بهشت امن در جنگل انسانی وجود دارد که حتی سرسخت ترین ببر هم می داند نباید به آن حمله کند. اولین آن مهمانی هاست. مهمانی برای بذله گویی و تفریح است، نه مشاجره. بازیگران بزرگ حتی وقتی جلوی بوفه ی غذا کنار دشمنانشان می ایستند به هم لبخند می زنند و صحبت های زمخت را می گذارند برای موقعیت های خشن.

هر بچه ای که در گاراژ کار می کند هم می داند شما نمی توانید یک باک بیشتر بنزین بزنید. اگر بنزین بیشتری بزنید، روی زمین می ریزد. به همین ترتیب، مغز شنونده ی شما همیشه پر از افکار، نگرانی ها و علایق خودش است. اگر ایده های خودتان را به مغز شنونده ای که پر از ذهنیات خودش است پمپاژ کنید، ترکیب آلوده ای به وجود می آید و بعد روی زمین می ریزد. اگر می خواهید ایده های ناب خودتان را تمیز و دست نخورده به باک او بریزید، اول باید آن باک را کاملا تخلیه کنید.

جمله ی خود را تا حد امکان، با شما شروع کنید. این طور سریع توجه شنونده جلب می شود و واکنش مثبتی به دنبال دارد، چرا که کلید غرور طرف را فشار می دهید و دیگر لازم نیست آن را به زبان « من » خودش ترجمه کند. وقتی حین صحبت، کلمه ی شما را مثل نمک و فلفل با دست و دل بازی مصرف می کنید، شنوندگان آن را مثل ادویه ای وسوسه انگیز مزه مزه می کنند.